Αντί για Πρωτοχρονιάτικες Ευχές!

---

ΤΟ ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ ΓΙΑ ΑΛΛΑΓΗ ΑΠΟ ΤΗ ΝΕΟΛΑΙΑ ΤΗΣ ΓΑΖΑΣ

Fuck Hamas. Fuck Israel. Fuck Fatah. Fuck UN. Fuck USA!

(Το πρωτότυπο αγγλικό κείμενο, ακολουθεί την ελεύθερη ελληνική μετάφραση)

Εμείς, οι νέοι από τη Γάζα έχουμε φτάσει στο απροχώρητο, από το Ισραήλ, από τη Χαμάς, από την κατοχή, από το πλήγωμα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και από την αδιαφορία της διεθνούς κοινότητας! Θέλουμε να ξεφωνίσουμε και να σπάσουμε αυτό το τείχος της σιωπής, της αδικίας και της αδιαφορίας έτσι όπως τα ισραηλινά F16 σπάζουν το φράγμα του ήχου, να ξεφωνίσουμε με όλη τη δύναμη της ψυχής μας για να απελευθερώσουμε την τεράστια απογοήτευση, που μας κατατρώει εξαιτίας της σκατοκατάστασης στην οποία ζούμε. Είμαστε σαν ψείρες ανάμεσα σε δύο καρφιά, ζούμε έναν εφιάλτη μέσα σε έναν εφιάλτη, κανένας χώρος για ελπίδα, κανένας χώρος για ελευθερία.

Είμαστε άρρωστοι από το να είμαστε καθηλωμένοι σ΄ αυτόν τον πολιτικό αγώνα, άρρωστοι από τις καρβουνιασμένες σκοτεινές νύχτες με τα αεροπλάνα να κάνουν κύκλους πάνω από τα σπίτια μας, άρρωστοι από το να πυροβολούνται αθώοι γεωργοί στη νεκρή ζώνη επειδή φροντίζουν τη γη τους, άρρωστοι από μουσάτους τύπους, που τριγυρνούν με τα όπλα τους, κάνουν κατάχρηση της δύναμής τους και ρίχνουν στη φυλακή νέους ανθρώπους που διαδηλώνουν γι΄ αυτό που πιστεύουν, άρρωστοι από το τείχος της ντροπής, που μας χωρίζει από το υπόλοιπο της χώρας μας και μας κρατάει φυλακισμένους σ΄ ένα κομμάτι γης στο μέγεθος ενός γραμματόσημου, άρρωστοι από το να θεωρούμαστε τρομοκράτες, γεννημένοι φανατικοί με εκρηκτικό υλικό στις τσέπες μας και με σκοτεινό βλέμμα, άρρωστοι από την αδιαφορία, που έρχεται από τη διεθνή κοινότητα, από τους επονομαζόμενους ειδικούς, ειδικούς στο να συζητούν για τις ανησυχίες τους και να σχεδιάζουν ψηφίσματα αλλά δειλοί στο να εφαρμόζουν τις συμφωνίες τους, είμαστε άρρωστοι και κουρασμένοι να περνάμε μία ζωή μέσα στα σκατά, να είμαστε πιασμένοι σε μια φυλακή από το Ισραήλ, να μας ξυλοδέρνει η Χαμάς και να μας αγνοεί ο υπόλοιπος κόσμος.

Μία επανάσταση αναπτύσσεται μέσα μας, μία απέραντη δυσαρέσκεια και απογοήτευση, που θα μας καταστρέψει, εκτός κι΄ αν βρούμε έναν δρόμο, να διοχετεύσουμε αυτήν την ενέργεια σε κάτι που θα προκαλέσει το κατεστημένο και που θα μπορέσει να μας δώσει κάποιο είδος ελπίδας.

Η τελευταία σταγόνα που τρόμαξε τις καρδιές μας με απογοήτευση και απελπισία ήρθε στις 30 Νοεμβρίου, όταν λειτουργοί από τη Χαμάς ήρθαν στο φόρουμ των νέων Sharek, μία κορυφαία οργάνωση για τη νεολαία (www.sharek.ps), με τα όπλα τους, με τα ψέμματά τους και με την επιθετικότητά τους, πέταξαν όλους έξω, συνέλαβαν κάποιους και απαγόρευσαν τη λειτουργία της Sharek. Μερικές μέρες αργότερα, διαδηλωτές υπέστησαν ξυλοδαρμό μπροστά από το κτίριο του Sharek και μερικοί πιάστηκαν αιχμάλωτοι.

Ζούμε πραγματικά έναν εφιάλτη μέσα σ΄ έναν εφιάλτη. Είναι δύσκολο να βρούμε λόγια για να εκφράσουμε την πίεση κάτω από την οποία βρισκόμαστε. Μόλις που επιβιώσαμε τη λειτουργία Cast Lead, όταν το Ισραήλ πάρα πολύ αποτελεσματικά βομβάρδισε τα σκατά από εμάς, κατέστρεψε χιλιάδες σπίτια και μερικές ακόμα ζωές και όνειρα. Δεν έπιασαν τη Χαμάς όπως ήταν ο σκοπός τους, όμως σίγουρα μας τρομοκράτησαν μια για πάντα και άφησαν σε όλους μετατραυματικά στρες συμπτώματα, από τα οποία κανείς δε μπορούσε να ξεφύγει

Είμαστε νέοι με βαριές καρδιές. Κουβαλάμε μέσα μας ένα τόσο απέραντο βάρος, που μας είναι δύσκολο να χαρούμε ένα ηλιοβασίλεμα Πως μπορεί να χαρεί κανείς όταν μαύρα σύννεφα βάφουν τον ορίζοντα και κάθε φορά που κλείνουμε τα μάτια ζοφερές μνήμες τρέχουν πίσω τους; Γελάμε για να κρύψουμε τον πόνο. Γελάμε για να ξεχάσουμε τον πόλεμο. Ελπίζουμε, για να μην αυτοκτονήσουμε επιτόπου.

Στη διάρκεια του πολέμου αλάνθαστα νιώσαμε ότι το Ισραήλ θέλει να μας σβήσει από το πρόσωπο της γης. Τα τελευταία χρόνια η Χαμάς έκανε ό,τι μπορούσε για να ελέγξει τις σκέψεις, τη συμπεριφορά και τις λαχτάρες μας. Είμαστε μία γενιά νέων ανθρώπων που έχει συνηθίσει να βλέπει βόμβες, να αντέχει αυτό που φαίνεται αδύνατο: να ζει μια κανονική και υγιή ζωή και μόλις που είναι ελάχιστα ανεκτή από μία μαζική οργάνωση που έχει εξαπλωθεί στην κοινωνία μας σαν ένα κακό καρκίνωμα, που προκαλεί το χάος και που σκοτώνει αποτελεσματικά όλα τα ζωντανά κύτταρα, όλες τις σκέψεις και τα όνειρα και που παραλύει τους ανθρώπους με τη βασιλεία του τρόμου. Για να μην αναφέρουμε τη φυλακή στην οποία ζούμε, μια φυλακή που διατηρείται ορθά από μία λεγόμενη δημοκρατική χώρα.

Η ιστορία επαναλαμβάνεται κατά το σκληρότερο τρόπο και κανείς δε φαίνεται να ανησυχεί γι΄ αυτό. Φοβόμαστε. Εδώ στη Γάζα φοβόμαστε ότι θα μπούμε στη φυλακή, θα ανακριθούμε, θα ξυλοδαρθούμε, θα βασανιστούμε, θα βομβαρδιστούμε, θα οδηγηθούμε στο θάνατο. Φοβόμαστε να ζήσουμε γιατί κάθε ξεχωριστό βήμα που κάνουμε, πρέπει να είναι καλά μελετημένο. Παντού υπάρχουν περιορισμοί. Δε μπορούμε να κινηθούμε, όπως θέλουμε γιατί η κατοχή τόσο τρομερά κατέχει τους εγκεφάλους και τις καρδιές μας, που πονάει, κι΄ αυτό οδηγεί στο να θέλουμε να χύσουμε ατέλειωτα δάκρυα απογοήτευσης και θυμού.

Δε θέλουμε να μισήσουμε. Δε θέλουμε να νιώσουμε όλα αυτά τα αισθήματα, δε θέλουμε πια να είμαστε θύματα. ΑΡΚΕΤΑ! Αρκετός πόνος, αρκετά δάκρυα, δυστυχία, αρκετός έλεγχος, περιορισμοί, άδικες δικαιολογίες, τρομοκρατία, βασανιστήρια, υπεκφυγές, βομβαρδισμοί, ξάγρυπνες νύχτες, νεκροί πολίτες, μαύρες αναμνήσεις, μαύρο μέλλον, παρόν με πόνους στην καρδιά, ταραγμένη πολιτική κατάσταση, φανατικοί πολιτικοί, θρησκευτικές ανοησίες, αρκετές συλλήψεις! ΛΕΜΕ ΣΤΟΠ! Αυτό δεν είναι το μέλλον που θέλουμε!

Θέλουμε τρία πράγματα. Θέλουμε να είμαστε ελεύθεροι. Θέλουμε να είμαστε σε κατάσταση να ζούμε μια κανονική ζωή. Θέλουμε ειρήνη. Θέλουμε πολλά; Είμαστε ένα κίνημα ειρήνης που αποτελείται από νέους ανθρώπους στη Γάζα και υποστηρικτές σε άλλα μέρη και που δεν θα ησυχάσει μέχρι που ο καθένας σ΄ αυτόν τον κόσμο μάθει την αλήθεια για τη Γάζα. Και μάλιστα έτσι που να μη γίνει πια αποδεκτή καμιά σιωπηρή συγκατάθεση ή δυνατή αδιαφορία.

Αυτό είναι το μανιφέστο για αλλαγή από τους νέους της Γάζας!

Θα αρχίσουμε με το να καταστρέψουμε την κατοχή γύρω από τον εαυτό μας, θα βγούμε απ΄ αυτή τη διανοητική φυλακή και θα ξανακερδίσουμε την αξιοπρέπεια και την αυτοεκτίμησή μας. Θα σηκώσουμε τα κεφάλια μας ψηλά, ακόμα και αν συναντήσουμε αντίσταση. Θα δουλεύουμε μέρα και νύχτα για να αλλάξουμε αυτές τις ελεεινές καταστάσεις, στις οποίες ζούμε. Εκεί που συναντάμε τείχη, θα χτίσουμε όνειρα

Ελπίζουμε μόνο, ότι εσύ-ναι, εσύ, αυτός ή αυτή που τώρα αμέσως διαβάζετε αυτή τη δήλωση! μπορείς να μας υποστηρίξεις. Για να βρεις πως, γράψε κάτι στο facebook ή επικοινώνησε απευθείας: freegazayouth@hotmail.com

Θέλουμε να είμαστε ελεύθεροι,

Θέλουμε να ζήσουμε,

Θέλουμε ειρήνη.

Γάζα, 26-12-2010,

ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΝΕΟΛΑΙΑ ΤΗΣ ΓΑΖΑΣ!

(FREE GAZA YOUTH!)

---

GAZA‘S YOUTH MANIFESTO FOR CHANGE!

Fuck Hamas. Fuck Israel. Fuck Fatah. Fuck UN. Fuck UNWRA. Fuck USA!

We, the youth in Gaza, are so fed up with Israel, Hamas, the occupation, the violations of human rights and the indifference of the international community! We want to scream and break this wall of silence, injustice and indifference like the Israeli F16’s breaking the wall of sound; scream with all the power in our souls in order to release this immense frustration that consumes us because of this fucking situation we live in; we are like lice between two nails living a nightmare inside a nightmare, no room for hope, no space for freedom.

We are sick of being caught in this political struggle; sick of coal dark nights with airplanes circling above our homes; sick of innocent farmers getting shot in the buffer zone because they are taking care of their lands; sick of bearded guys walking around with their guns abusing their power, beating up or incarcerating young people demonstrating for what they believe in; sick of the wall of shame that separates us from the rest of our country and keeps us imprisoned in a stamp-sized piece of land; sick of being portrayed as terrorists, homemade fanatics with explosives in our pockets and evil in our eyes; sick of the indifference we meet from the international community, the so-called experts in expressing concerns and drafting resolutions but cowards in enforcing anything they agree on; we are sick and tired of living a shitty life, being kept in jail by Israel, beaten up by Hamas and completely ignored by the rest of the world.

There is a revolution growing inside of us, an immense dissatisfaction and frustration that will destroy us unless we find a way of canalizing this energy into something that can challenge the status quo and give us some kind of hope. The final drop that made our hearts tremble with frustration and hopelessness happened 30th November, when Hamas’ officers came to Sharek Youth Forum, a leading youth organization (www.sharek.ps ) with their guns, lies and aggressiveness, throwing everybody outside, incarcerating some and prohibiting Sharek from working. A few days later, demonstrators in front of Sharek were beaten and some incarcerated. We are really living a nightmare inside a nightmare. It is difficult to find words for the pressure we are under. We barely survived the Operation Cast Lead, where Israel very effectively bombed the shit out of us, destroying thousands of homes and even more lives and dreams. They did not get rid of Hamas, as they intended, but they sure scared us forever and distributed post traumatic stress syndrome to everybody, as there was nowhere to run.

We are youth with heavy hearts. We carry in ourselves a heaviness so immense that it makes it difficult to us to enjoy the sunset. How to enjoy it when dark clouds paint the horizon and bleak memories run past our eyes every time we close them? We smile in order to hide the pain. We laugh in order to forget the war. We hope in order not to commit suicide here and now. During the war we got the unmistakable feeling that Israel wanted to erase us from the face of the earth. During the last years Hamas has been doing all they can to control our thoughts, behaviour and aspirations. We are a generation of young people used to face missiles, carrying what seems to be a impossible mission of living a normal and healthy life, and only barely tolerated by a massive organization that has spread in our society as a malicious cancer disease, causing mayhem and effectively killing all living cells, thoughts and dreams on its way as well as paralyzing people with its terror regime. Not to mention the prison we live in, a prison sustained by a so-called democratic country.

History is repeating itself in its most cruel way and nobody seems to care. We are scared. Here in Gaza we are scared of being incarcerated, interrogated, hit, tortured, bombed, killed. We are afraid of living, because every single step we take has to be considered and well-thought, there are limitations everywhere, we cannot move as we want, say what we want, do what we want, sometimes we even cant think what we want because the occupation has occupied our brains and hearts so terrible that it hurts and it makes us want to shed endless tears of frustration and rage!

We do not want to hate, we do not want to feel all of this feelings, we do not want to be victims anymore. ENOUGH! Enough pain, enough tears, enough suffering, enough control, limitations, unjust justifications, terror, torture, excuses, bombings, sleepless nights, dead civilians, black memories, bleak future, heart aching present, disturbed politics, fanatic politicians, religious bullshit, enough incarceration! WE SAY STOP! This is not the future we want!

We want three things. We want to be free. We want to be able to live a normal life. We want peace. Is that too much to ask? We are a peace movement consistent of young people in Gaza and supporters elsewhere that will not rest until the truth about Gaza is known by everybody in this whole world and in such a degree that no more silent consent or loud indifference will be accepted.

This is the Gazan youth’s manifesto for change!

We will start by destroying the occupation that surrounds ourselves, we will break free from this mental incarceration and regain our dignity and self respect. We will carry our heads high even though we will face resistance. We will work day and night in order to change these miserable conditions we are living under. We will build dreams where we meet walls.

We only hope that you – yes, you reading this statement right now! – can support us. In order to find out how, please write on our wall or contact us directly: freegazayouth@hotmail.com

We want to be free, we want to live, we want peace.

GAZA, 26.12.2010

FREE GAZA YOUTH!