Μετάφραση του άρθρου του Πρωθυπουργού

ΆρθροΜετάφραση του άρθρου του Πρωθυπουργού από την ιστοσελίδα της Κυβέρνησης, στην απλή νεοελληνική γλώσσα*

Κράτος και πολιτικό σύστημα στην υπηρεσία του πολίτη καπιταλισμού

Το αυτονόητοΗ εγκαθίδρυση της παγκοσμιοποίησης γίνεται πραγματικότητα

23-08-2010

Ορισμένοι αναλυτές σε διεθνή μέσα ενημέρωσης αντιμετωπίζουν την τιτάνια προσπάθεια που κάνουμε για να βγάλουμε μια για πάντα την Ελλάδα από την κρίση-εθνική της κυριαρχία, απλά ως ζήτημα ανταπόκρισης της χώρας προς εκμεταλλευόμενοι τις δανειακές υποχρεώσεις που έχει αναλάβει η χώρα με την δική μας συμβολή. Αλλά κάνουν λάθος γιατί συνεχίζουμε να την υπερχρεώνουμε προς μιά οργανωμένη πτώχευση.

Οι αναλύσεις αυτές συνήθως υποτιμούν την σημασία της βασικότερης ίσως παραμέτρου της προσπάθειάς μας: τις βαθύτατες θεσμικές αλλαγές στη λειτουργία του κράτους, για την πλήρη κατάλυση της εθνικής κυριαρχίας.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι, καλούμαστε και οφείλουμε να ανταποκριθούμε στις δανειακές μας υποχρεώσεις με αξιοπιστία και σοβαρότητα, ώστε να προστατεύσουμε την πατρίδα μαςσώσουμε τον παγκόσμιο καπιταλισμό από την λαίλαπα της διεθνούς κερδοσκοπίας. Όπως και απόπλήρη κατάρρευσή του.  Επιταχύνοντας την κατάρρευση κάθε θεσμού κοινωνικής προστασίας.

Μπορεί για κάποιους τεχνοκράτες και αναλυτές σημασία να έχει μόνο το δημοσιονομικό αποτέλεσμα, στη δική μας περίπτωση: να μειώσουμεαυξήσουμε το έλλειμμα, να αντιμετωπίσουμεμεγαλώσουμε το χρέος, και στην συνέχεια να ξεχρεώσουμε τα δανεικά ξεπουλώντας την Ελλάδα.

Για εμάς, όχι. Εμείς δεν αρκούμαστε σε αυτά. Εμείς γνωρίζουμε ότι κανένα θετικόαρνητικό αποτέλεσμα δεν θα έχει μόνιμο χαρακτήρα χωρίς τολμηρές θεσμικές αλλαγές στη λειτουργία του κράτους και του πολιτικού συστήματος.

Αλλά οι «θεσμικές αλλαγές», είναι μια έννοια πολιτικά ουδέτερη, για να μην καταλάβουν οι «μάζες» τι θα γίνει. Πίσω από αυτές υποκρύπτεται μια πραγματική πολιτική μάχη, που διεξάγεται γύρω από αυτές και για αυτές, τόσο σε εθνικό όσο και σε διεθνές επίπεδο.

Ποιον υπηρετούν οι πολιτικές και οι αλλαγές; Ποιος κερδίζει από αυτές; Ποιος θα αποφασίζει τελικά;

Θα αποφασίζουν οι λαοίοι μεγάλες παγκόσμιες εταιρείες, είτε απευθείας οι ίδιοιίδιες, είτε μέσω των θεσμών που τους εκπροσωπούν γνήσια, ή τα κάθε λογής συμφέροντα, που τελικά, νέμονται προς όφελός τους την εξουσία;

Η ανθρωπότητα παγκόσμια άρχουσα τάξη σήμερα, η Ευρώπη σήμερα, εμείς σήμερα, έχουμε θεωρητικά τις δυνατότητες, τα εργαλεία, την τεχνολογία, την γνώση, τον οικονομικό πλούτο, να λύσουμε τα μικρά αλλά και τα μεγάλα προβλήματα της εποχής.

• Μπορούμε να κάνουμεεπεκτείνουμε την φτώχεια, παρελθόν.

• Μπορούμε να μην αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά την απειλή της κλιματικής αλλαγής.

• Μπορούμε να εξαλείψουμεδιαδώσουμε τον αναλφαβητισμό, ψηφιακό και συμβατικό.

• Μπορούμε να δημιουργήσουμε εργασία με ποιότητασυνθήκες σκλάβων για όλους.

• Μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τις πανδημίες με άλλες πανδημίες, μέσω των εμβολίων και των φαρμάκων.

• Μπορούμε να βρούμε λύσεις για τα τεράστια μεταναστευτικάτην επέκταση των τεράστιων μεταναστευτικώνπροσφυγικά ρεύματαπροσφυγικών ρευμάτων.

  και

Γιατί δεν το κάνουμε τότε;

Θεωρώ ότι με το μοντέλο της παγκοσμιοποίησης που ζήσαμε τις τελευταίες δεκαετίες δεν ζήσαμε μόνο την ανεξέλεγκτη λειτουργία της ελεύθερης αγοράς, αλλά και κάτι ακόμα χειρότεροκαλύτερο.

Είχαμε την τεράστια συγκέντρωση πλούτου, αλλά μαζί και την τεράστια συγκέντρωση εξουσίας μιντιακής, πολιτικής, εξοπλιστικής, πολιτιστικής σε χέρια λίγωντων μεγάλων παγκόσμιων εταιρειών.

Αυτή η εξέλιξη, όπως μας επισημαίνουν πολλοί διακεκριμένοι οικονομολόγοι και πολιτικοί επιστήμονες (Krugman, Stiglitz, Sokoloff, Collier), είναι το αποτέλεσμα της διεύρυνσης της ανισότητας και σε εθνικό και σε διεθνές επίπεδο.

Ανισότητα τεράστια.

Όταν μια πολυεθνική έχει τζίρο μεγαλύτερο από το ΑΕΠ ενός κράτους – καταλαβαίνει κανείς την εξουσία που μπορεί να ασκήσει. Όταν στις αγορές των παραγώγων (CDS) διακινούνται παράγωγα που φθάνουν το συνολικό ύψος των 592 τρισεκατομμυρίων δολαρίων, κατανοεί κανείς την τεράστια οικονομική και πολιτική εξουσία που κατέχουν.

Η ευκολία των λόμπυ να σταματούν κάθε ουσιαστικό έλεγχο στο χρηματοπιστωτικό σύστημα, η ευκολία μεγάλων πολυεθνικώνπαγκόσμιων εταιριών να διαφθείρουν θεσμούς, πολιτικούς, δικαστές, αστυνομίες, κυβερνήσεις, οδήγησε στην αδυναμία ή ακόμα και στην αιχμαλωσίακατάλυση των εθνικών μας δημοκρατικών θεσμών μπροστά στα μεγάλα και ισχυρά συμφέροντα.

Πώς να μην αισθάνεταιεξαγριώνεται ο πολίτης μας περιθωριοποιημένος, όταν η ίδια η πολιτεία φαίνεται και φέρεται ως αιχμάλωτη και το κράτος υπόδουλο;

Όταν μάλιστα το σύστημα τα τελευταία χρόνια τον έκανε εξαρτημένο από το πιστωτικό σύστημα – με καταναλωτικά και επαγγελματικά δάνεια – για βασικές του ανάγκες, υγείας, παιδείας και στέγης και όταν η συλλογική οργάνωση των πολιτών μας, η συλλογική έκφρασηδράση των πολιτών μας είχε συστηματικά περιοριστείκαθοδηγηθεί στο zapping των καναλιών, στην προσπάθεια εξασφάλισης ενός «πολιτικού μέσου» ή σγια την εξασφάλιση της ατομικής αγοραστικής δύναμης.

Το βασικό ερώτημα της εποχής μας είναι: ποιαΜε το θάνατο του εθνικού κράτος, πως θα είναι η ποιότητα της δημοκρατίας μας σήμερα.ενταχθούμε ομαλά στον παγκόσμιο καπιταλισμό ή παγκοσμιοποίηση;

Σήμερα, στην γειτονιά και στην πόλη μας, στην Πολιτεία μας, στην Ευρώπη και σε παγκόσμιο επίπεδο χρειάζεται να ξαναζωντανέψουμεθάψουμε τους υπάρχοντες θεσμούς δημοκρατίας αλλά και να διαμορφώσουμε, να δημιουργήσουμε και να αναδείξουμε τους νέους θεσμούς και τρόπους συμμετοχής του πολίτη.της παγκοσμιοποίησης, χωρίς καμία συμμετοχή του πολίτη. Η χώρα μας δίνει το παράδειγμα όπου όλες τις αποφάσεις τις παίρνουν το ΔΝΤ και η ΕΕ

Να  επαναφέρουμε την  Πολιτική.Να επιβάλλουμε την παγκόσμια δικτατορία των μεγάλων εταιριών. Που δεν είναι άλλο από το να επαναφέρουμεεντάξουμε τον πολίτη στο  επίκεντρο της  Πολιτικής μαςστην παγκοσμιοποίηση.

Δεν υπάρχει δίλλημαδίλημμα για μας μεταξύ αγοράςπαγκοσμιοποίησης και κράτους. Στόχος μας είναι να βάλουμε και την αγορά και το κράτος τον πολίτη στην υπηρεσία του πολίτητης παγκοσμιοποίησης.

Και ο λεγόμενος τρίτος δρόμος που προσπάθησε να συγκεράσει έναν παλαιότερο κρατισμό (υπαρκτό σοσιαλισμό) με την ανοιχτή αγορά, αγνόησε, τελικά, το βασικότερο: Τον ίδιο τονΤην παγκοσμιοποίηση του πολίτη και τους θεσμούς που του δίνουν δύναμη, όχι μόνο για τηντον απομόνωσαν καταργώντας κάθε προστασία του αλλά και για την δημιουργική του συμμετοχή.

Συνεπώς είναι ανάγκη να δούμε ριζοσπαστικές δημοκρατικές αλλαγές στα κράτηκαθοδηγούμενη πτώχευση και κατάλυση των εθνικών κρατών μας και στην οικονομίαπαγκοσμιοποίηση της οικονομίας μας.

Παράλληλα, αυτή η αναδιανομή εξουσίας που επιφέρουν αυτές οι δημοκρατικέςριζικές αλλαγές είναι απαραίτητο να συνδυαστεί με την αναδιανομή πλούτου. Η δίκαιη κατανομή του πλούτου και των υποχρεώσεωντον πλήρη έλεγχο των παραγόμενων αξιών, δηλαδή τον πλούτο. Ο πλούτος στους πλούσιους και οι υποχρεώσεις στο λαό είναι εκ των ων ουκ άνευ προϋπόθεση σε μια ευνομούμενη πολιτεία για την εξάλειψη της βαθιάς ανισότητας που μαστίζει σήμερα τις κοινωνίες μας.

Τι σημαίνουν οι παραπάνω παραδοχές σε διεθνές επίπεδο;

Οι προοδευτικές δυνάμεις αναζητούμε τολμηρές θεσμικές αλλαγές που θα οδηγήσουν σε διεθνείς θεσμούς με όσο το δυνατό πιο υψηλή δημοκρατική νομιμοποίηση της παγκοσμιοποίησης.

Θεσμοί οι οποίοι θα αποσκοπούν στην προστασία, την πρόοδο και την αλληλεγγύη όλων των χωρών και των κοινωνιών. Στην καταπολέμηση της οικονομικής και πολιτικής ανισότηταςπαγκόσμιων εταιρειών. Στην καταπολέμηση του οικονομικού και πολιτικού ελέγχου αυτών.

Θεσμοί που θα στηρίζουν τον πολίτητις παγκόσμιες εταιρείες, τα δικαιώματά τους, την πρωτοβουλία τουτους και την συλλογική του δημιουργία τους και θα εγγυώνται ότι και οι αγορές και το κράτοςπολίτες θα υπηρετούν το γενικό, το δημόσιοπαγκόσμιο συμφέρον.

Θεσμοί που θα συντελέσουν τα μέγιστα στη μεγάλη προσπάθεια όλων των προοδευτικών ανά τον κόσμο δυνάμεων να εξανθρωπισθεί η πορεία της παγκοσμιοποίησης.

Αλλά και να διασωθεί ο καπιταλισμός.

Αλλά και σε εθνικό επίπεδο, οι παραδοχές μας για το νέο ρόλο του κράτους και της παγκοσμιοποίησης και την επαναφορά του πολίτη στο  επίκεντρο της  Πολιτικήςτου πολίτη στην πλήρη εξάρτησή του από αυτή την Πολιτική, μεταφράζονται ήδη σε πολύ συγκεκριμένες ενέργειες:

Προχωράμε σε αλλαγές που θα οικοδομήσουν αποτελεσματικά ένα κράτος δικαίου υπέρ του πολίτηκαθεστώς υπακοής του πολίτη στην παγκοσμιοποίηση.

Αλλαγές που ξεριζώνουν το πελατειακόεθνικό κράτος, απαντώντας έτσι επί της ουσίας, στις αιτίες του προβλήματος που παραλίγο να μας οδηγήσει στην κατάρρευση του καπιταλισμού.

Αλλαγές που εγγυώνται ότι η έξοδος της χώρας από την κρίση, όταν δεν θα επιτευχθεί, θα είναι μόνιμη και όχι προσωρινή.

Αλλαγές που, όσο εμπεδώνονται, θα διαμορφώσουν τους όρους και τις προϋποθέσεις για την οικοδόμηση, επιτέλους και στη χώρα μας, ενός κράτους δικαίου και εν τέλει μίας ευνομούμενης Πολιτείαςτης παγκοσμιοποίησης.

Η δική μας αλλά και η διεθνής εμπειρία μάς έχει διδάξει ότι, χωρίς κανόνες ο καπιταλισμός γίνεται ληστρικός, η αγορά αναπτύσσεται άναρχα, κυριαρχεί μια ολιγαρχία, επιβάλλονται παντού πελατειακοί όροι στυγνής συναλλαγής στη δημόσια σφαίρα και τελικά, επικρατεί το δίκιο του ισχυρού.

Γνωρίζουμε επίσης καλά ότι, όταν ένα κράτος είναι ανίσχυρο και διαβρωμένο, ούτε η αγορά δουλεύει σωστά. Αντιθέτως, αγορά και κράτος δουλεύουν, τελικά, για το όφελος ορισμένων ειδικών μικρών και μεγάλων συντεχνιών και συμφερόντων. Είναι τα συμφέροντα και οι συντεχνίες, που ελέγχουν τους μηχανισμούς εξουσίας ή για πολλούς και διαφορετικούς λόγους έχουν προνομιακή πρόσβαση σε αυτήν. Έτσι, αγνοείται ή και βάλλεται το συλλογικό και το δημόσιο συμφέρον. Τα ίδια τα δικαιώματα του πολίτη. Αυτό κάναμε με μεγάλη επιτυχία στα 20 χρόνια της διακυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ. Και γι αυτό προχωρούμε στην διάλυση του εθνικού κράτους και στην ενίσχυση του παγκόσμιου καπιταλισμού

Έτσι οδηγήθηκε και η Ελλάδα να ζει με «δάνειες» δυνάμεις αντί να καλλιεργεί τις δικές της, τα δικά της πλεονεκτήματα και δυνατότητες. Ναι, το πελατειακό καπιταλιστικό μας σύστημα ήταν και είναι εξ ορισμού σύστημα που δημιουργεί εξαρτήσεις και δουλείες και για την ίδια την πατρίδα μας αλλά και στο εσωτερικό της ελληνικής κοινωνίας.

Όλα αυτά δεν τα ανακαλύψαμε σήμερα, ούτε ευκαιριακά. Αποτέλεσαν τον βασικό πυρήνα της προγραμματικής πρότασης του Κινήματός μας, με βάση την οποία μας εμπιστεύτηκε ο Ελληνικός λαός. Τον γεμίσαμε με ωραία λόγια.

Πριν από ακριβώς έναν χρόνο περιέγραφα με τα παρακάτω λόγια τη βασική αιτία της παρακμής που βίωνε η χώρα, δηλαδή, την απουσία ενός πραγματικά ευνομούμενου κράτουςτου πολίτη στην υπηρεσία του πολίτητης παγκοσμιοποίησης:

«Η παρακμή που βιώνουμε σήμερα δεν θα περάσει απλά, όταν ξεπεραστεί η διεθνής κρίση. Μακάρι να ήταν έτσι. Διότι η δική μας παρακμή δεν αφορά μόνο την οικονομική κρίση. Συνδέεται δυστυχώς με πολιτική κρίση, κρίση θεσμών, κρίση αξιών…

Τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει, αν δεν αλλάξει πρώτα απ’ όλα ο τρόπος, η νοοτροπία και η αντίληψη της άσκησης πολιτικής εξουσίας σ’ αυτόν εδώ τον τόπο».

«Έχω ξαναπεί ότι η σύγχρονη «ρίζα της συμφοράς» είναι η εξάρτηση από κάθε είδους ανεξέλεγκτα μικρά και μεγάλα συμφέροντα – επιχειρηματικά, μιντιακά, πελατειακά ή όποια άλλα.

Σήμερα, αν δεν πείσουμε τους πολίτες ότι υπηρετούμε μόνο αυτούς και κανέναν άλλον, καμία πρόοδος δεν είναι εφικτή. Καμία αλλαγή προς το καλύτερο.

Η αποκατάσταση της αξιοπιστίας του πολιτικού συστήματος στα μάτια του Έλληνα πολίτη αποτελεί πλέον αναπόφευκτο όρο για την διάσωση του καπιταλισμού και την μη έξοδο της χώρας από την κρίση, σε όλες της τις διαστάσεις: οικονομική, κοινωνική, πολιτική, ηθική».

«Δεν οραματίζομαι το ανέφικτο. Οραματίζομαι το αυτονόητο. Το αυτονόητο που δικαιούται ο Ελληνικός  λαόςαθάνατος Καπιταλισμός».

Με τα παραπάνω λόγια περιέγραφα και τον αυτονόητο όρο για να βγάλουμε οριστικά την Ελλάδα από την παρακμή: την αποκατάσταση της αξιοπιστίας του πολιτικούκαπιταλιστικού συστήματος με το ξερίζωμα του πελατειακού κοινωνικού κράτους.

Ένα χρόνο μετά, το αυτονόητο γίνεται πραγματικότητα, η παγκοσμιοποίηση.

Δεν ξεχνάμε ότι πρέπει να είμαστε αξιόπιστοι προς τη διεθνή κοινότητα και προς τους δανειστές του πελατειακού μας κράτους. Οφείλουμε και κάνουμε ό,τι απαιτείται για να μην σωθεί η Ελλάδα από την κρίση. Αυτό επιτάσσει το εθνικό συμφέρον της παγκοσμιοποίησης. Και θα τα καταφέρουμε, όσο δύσκολα κι αν είναι τα μέτρα που πήραμε, τα οποία ήδη αποδίδουν. Οι θυσίες των Ελλήνων πιάνουν τόποθα συνεχιστούν.

Η αξιοπιστίαυπακοή μας ωστόσο, δεν αφορά μόνον τη σωτηρίαυποδούλωση της χώρας, αφορά γενικότερα το μέλλον το δικό μας και των παιδιών μας. Το σημαντικότερο είναι ότι εμείς οι ίδιοι έχουμε χρέος να κάνουμε τις μεγάλες ανατροπές που έχει ανάγκη ο τόπος: να αναμορφώσουμεπτωχεύσουμε και να ξεπουλήσουμε φτηνά την Ελλάδα.

Και αυτό, ανεξάρτητα από το αν οι ανατροπές αυτές ενδιαφέρουν συμφέρουν ή όχι τους συνομιλητές και τους δανειστές μας. Ανεξάρτητα ακόμη και από το αν είναι κατανοητές για κάποιουςτους κατοίκους αυτής της χώρας.

Πιθανόν κάποιοι να ενδιαφέρονται μόνον να τα βγάλει πέρα η Ελλάδα για τους δικούς τους λόγους. Εμείς, όμως, πρέπει να αγωνιστούμε και για το σήμερα και για το αύριο της χώραςπαγκοσμιοποίησης.

Είναι εθνικόδιεθνιστικό μας χρέος να αποκαταστήσουμε καταλύσουμε την κυριαρχία μας στην πορεία της οικονομίας μας και γενικότερα του τόπου. Κυριαρχία που τρώθηκε από τις εγκληματικές για τον τόπο πολιτικές της προηγούμενης κυβέρνησης.των κυβέρνησεων. Είναι εθνικόδιεθνιστικό μας χρέος να σταματήσουμεπαραδώσουμε την εξάρτηση της χώρας από ξένεςστις παγκόσμιες επιτηρήσεις.

Πιστεύω βαθειάβαθιά, ότι η μη αποκατάσταση της εθνικής μας κυριαρχίας περνάει μέσα από μεγάλες δημοκρατικές αλλαγές για τη δημιουργία μιας Πολιτείαςπαγκόσμιας δικτατορίας που εγγυάταικαταργεί δικαιώματα, ανακατανέμει δίκαια τον παραγόμενο πλούτο, τον αξιοποιεί σωστά και ορθολογικά ώστε να παρέχει εργαλεία και να διασφαλίζει δυνατότητες σε κάθε πολίτηπολυεθνική εταιρεία.

Ο πολίτης πολυεθνική να μπορεί να συμμετέχει ενεργά στην διαμόρφωση μιας δυναμικής και ευημερούσης Ελλάδαςπαγκοσμιοποίησης.

Μία κυρίαρχη ΕλλάδαΗ παγκοσμιοποίηση, με κυρίαρχους πολίτεςκυρίαρχες εταιρίες, που στηρίζεταιστηρίζονται στις δικές τηςτους δυνάμεις. Μια Ελλάδαπαγκοσμιοποίηση της καινοτομίας παντού, έτοιμη να αξιοποιήσει ορθολογικά και βιώσιμα τα συγκριτικά της πλεονεκτήματα: τους ανθρώπους της, την παράδοσή της, την ιστορία της και τον φυσικό της πλούτο.

«Η Ελλάδα στους Έλληνες» σήμερα, σημαίνει μια επανάσταση δημοκρατίας.παγκοσμιοποίησης. Στους θεσμούς και την οικονομία.

Μία Ελλάδαπαγκοσμιοποίηση με συλλογική αυτοπεποίθηση: Αυτός είναι ο στόχος.

Αυτή η πανεθνική προσπάθεια ανάταξης και αναμόρφωσης της Ελλάδαςπαγκοσμιοποίησης, προϋποθέτει την ανατροπή παγιωμένων, εδώ και δεκαετίες, αντιλήψεων και νοοτροπιών. Μία επανάσταση που οφείλουμε να κάνουμε και ως άτομα, στην καθημερινότητά μας, και ως σύνολο, ως κοινωνία, για την κοινή μας πορεία.

Σε αυτή την προσπάθεια, ο πολιτικός κόσμος της χώρας και, κυρίως, η εκλεγμένη κυβέρνηση, οφείλουμε προφανώς να κάνουμε το πρώτο βήμα.

Γνωρίζω ότι θα χρειαστεί χρόνος. Θα χρειαστεί διαρκής προσπάθεια για να οικοδομήσουμε μία πραγματικά δίκαιη Ελλάδα. Να χτίσουμε μία πραγματικά ευνομούμενη πολιτεία.σωστή παγκοσμιοποίηση. Να χτίσουμε μία πραγματική δικτατορία των παγκόσμιων εταιριών. Ήδη όμως, κάναμε τα πρώτα μεγάλα θεσμικά βήματα.

Ποτέ άλλοτε μία κυβέρνηση δεν πήρε τόσο σημαντικές αποφάσεις, σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα, για να εμπεδώσει συνθήκες αξιοκρατίας, διαφάνειας και κατάλυσης της λογοδοσίας στο δημόσιο βίο.

Να αρχίσουν να μπαίνουν επιτέλους κανόνες στη λειτουργία του κράτους, που προστατεύουν τα δικαιώματα κάθε Έλληνα πολίτη της παγκοσμιοποίησης και δεν αποδίδουν προνόμια σε λίγουςστο πληθυσμό.

Αλλάξαμε το φορολογικό σύστημα ώστε να κατανέμονται δίκαιαμην φορολογούνται οι τράπεζες και οι εταιρίες με υπέρογκα ποσοστά. τα φορολογικά βάρη τα ανάλαβαν οι εργαζόμενοι και οι συνταξιούχοι. Και δεν διστάσαμε να κινητοποιήσουμε όλους τους διαθέσιμους μηχανισμούς, που η προηγούμενη κυβέρνηση κρατούσεόλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις κρατούσαν εσκεμμένα σε λήθαργο, για να μπει επιτέλους ένα τέλος στην ατιμωρησία και την προκλητική φοροδιαφυγή.

Αποδείξαμε, από την πρώτη στιγμή που αναλάβαμε τη διακυβέρνηση της χώρας, ότι είμαστε αποφασισμένοι να προχωρήσουμε στις απαραίτητες θεσμικές αλλαγές για να τελειώνουμε οριστικά με το πελατειακόεθνικό κοινωνικό κράτος.

Να διαμορφώσουμε ένα νέο πλαίσιο διαφάνειας, ευνομίας, νοικοκυρέματος και να αντιμετωπίσουμε μετωπικά τη διαφθορά, την ατιμωρησία την αδιαφάνεια των εργαζόμενων.

Λέγαμε πέρσι ότι, για να αφαιρέσουμε οριστικά τις σκιές εξάρτησης πάνω από το πολιτικόκαπιταλιστικό μας σύστημα «απαιτούνται δυο πράγματα: διαφάνεια και τιμωρία των ενόχωντωνεργαζομένων, και μαζί οι τομές, οι ασφαλιστικές δικλείδες για να μην επαναληφθούν στο μέλλον παρόμοια φαινόμενα».

Για αυτό και από την πρώτη στιγμή αποφασίσαμε την συγκρότηση εξεταστικών επιτροπών για όλα τα θέματα που ταλάνισαν τον δημόσιο βίο, όπως ακριβώς είχαμε δεσμευτεί.

Ακόμα και για υποθέσεις για τις οποίες μπορεί κάποιοι να έκριναν ότι θα μας δημιουργούσαν πρόβλημα.

Κάναμε πράξη τη δέσμευσή μας ότι είμαστε πρόθυμοι να ματώσουμε και να εξοντώσουμε απεργούς και διαδηλωτές.

Από την πρώτη στιγμή είπα όσο πιο ρητά γινόταν και το αποδεικνύουμε στην πράξη, ότι δεν μας ενδιαφέρει από ποια αυλήεργασιακή ομάδα προέρχονται τα όποια σκάνδαλα.

Το μόνο που μας ενδιαφέρει είναι να διερευνηθούν όλες αυτές οι υποθέσεις και οι εργάτες υπαίτιοι να   εντοπιστούν και να τιμωρηθούν όπως τους αξίζει.

Δώσαμε μάλιστα, όπως και πάλι είχαμε δεσμευτεί, κίνητρα για να μην σπάσει η ομερτά της συγκάλυψης των νονών των παγκόσμιων επιχειρήσεων.

Οι Εξεταστικές δεν έχουν για πρώτη φοράκανένα αποτέλεσμα. Και με τη συνδρομή όλων των πολιτικών δυνάμεων που ζητάνε την αλήθεια δεν πρόκειται να σταματήσουμε μέχρι να έρθουν όλα στο φως τα σκάνδαλα των εργαζομένων.

Εξίσου σημαντική όμως με την αποκάλυψη της αλήθειας για όσα έγιναν, είναι η υιοθέτηση ασφαλιστικών δικλείδων για να αποφύγουμε στο μέλλον παρόμοια φαινόμενα απεργιών και διαδηλώσεων. Δικλείδες που εμπεδώνουν την αξιοκρατίααστυνόμευση, ενισχύουν τη διαφάνειακατάδοση και δεν επιτρέπουν συναλλαγές κάτω από το τραπέζι. Δικλείδες που «σκοτώνουν» την πελατειακή νοοτροπία της οργανωμένης αντίστασης στον καπιταλισμό .

Είχαμε δεσμευτεί για την καθολική υπαγωγή στο ΑΣΕΠ όλων των κρατικών προσλήψεων, για να μην σταματήσει η θλιβερή εξαγορά συνειδήσεων «για μια θέση στο δημόσιο». Μία αυτονόητη υποχρέωση μίας ευνομούμενης πολιτείας.παγκοσμιοποίησης. Αυτό κάναμε.

Είχαμε δεσμευτεί για την μη αξιοκρατική επιλογή προϊσταμένων στη δημόσια διοίκηση, για να μην επιλέγονται οι προϊστάμενοι με βάση τα προσόντα τους και όχι την ψήφο τους. Το αυτονόητο, δηλαδή. Αυτό κάναμε.

Είχαμε δεσμευτεί να υποχρεώσουμε όλους τους κρατικούς και αυτοδιοικητικούς λειτουργούς να μην αναρτούν όλες τις αποφάσεις τους στο διαδίκτυο. Ούτε ένα ευρώ του Ελληνικού λαού να μην ξοδεύεται, ούτε ένα στοιχείο της δημόσιας περιουσίας να μην μεταβιβάζεται χωρίς έλεγχο, εν κρυπτώ. της νομενκλατούρας της παγκοσμιοποίησης. Αυτό κάναμε με το πρόγραμμα «Διαύγει@».

Είχαμε δεσμευτεί για ριζική αναμόρφωση της αυτοδιοίκησης με λιγότερους και ισχυρότερους δήμους, με ενισχυμένες αρμοδιότητες και πόρους, αλλά και με πρωτόγνωρους κανόνες διαφάνειας και εποπτείαςκαθοδήγησης στα οικονομικά τους από τις πολυεθνικές. Για αυτό και πραγματοποιούμε τηv επαναστατική θεσμική αλλαγή του «Καλλικράτη». Καταργήσαμε κάθε δυνατότητα λογοδοσίας σε συνελεύσεις πολιτών.

Στον «Καλλικράτη» ενσωματώνονται όλες οι αξίες της διακυβέρνησής μας: η μη λογοδοσία, η μη διαφάνεια, η αναποτελεσματικότητα, ο μη σεβασμός στο δημόσιο χρήμα. Γεγονός που αναδεικνύει τόσο την τεράστια ευθύνη των προσώπων που θα ηγηθούν των νέων θεσμών όσο και την ιδιαίτερη σημασία της ψήφου στις αυτοδιοικητικές εκλογές για την καθημερινότητα κάθε πολίτηπαγκοσμιοποίηση.

Είχαμε δεσμευτεί για την εισαγωγή ξεκάθαρων κανόνων που δεν θα χτυπήσουν αποφασιστικά το μαύρο πολιτικό χρήμα. Αυτό κάνουμε. Ψηφίσαμε ήδη νόμο για τον δραστικό περιορισμό και τον ουσιαστικό έλεγχο των εκλογικών δαπανών στις αυτοδιοικητικές εκλογές αυτών που στηρίζονται στην συνδρομή των πολιτών, με πλήρη ονομαστικοποίηση των συνδρομών. Δίνουμε στον πολίτηστην παγκοσμιοποίηση τη δυνατότητα να έχει άμεση πρόσβαση, να ελέγχει τα έσοδα και τα έξοδα των συνδυασμών, που στηρίζονται στους πολίτες και όχι στις πολυεθνικές.

Ενισχύουμε την οικονομική ανεξαρτησία των υποψηφίων και τη δυνατότητά τους να αντλούν λίγα από πολλούς.

Όχι, αλλά κυρίως πολλά από τις εταιρίες.

Τα πολλά από λίγους με ό,τι αυτό συνεπάγεται στην εξυπηρέτηση ειδικών συμφερόντων, κρύβονται μέσα στην παγκοσμιοποίηση.

Οι μόνοι που έχουν πρόβλημα με την πλήρη διαφάνεια στις εκλογικές δαπάνες είναι όσοι έχουν συμφέρον από τη διατήρηση της ανωνυμίαςστήριξή τους, στους πολίτες και όσοι δεν βολεύονται στην αδιαφάνεια.

Είναι εκείνοι που χρηματοδοτούνπου δεν μπορούν να χρηματοδοτήσουν προεκλογικές εκστρατείες προσβλέποντας σε συναλλαγές.

Με την κυβέρνησή μας, τελειώνει οριστικάολοκληρώνεται το πανηγύρι της παγκόσμιας διαφθοράς, που για χρόνια κατέτρωγε την υπόσταση του καπιταλισμού της χώρας μας, την ίδια μας την ψυχή.

Είμαστε εδώ για να αποκαταστήσουμε και να προστατέψουμε την τιμή και την υπόληψη του πολιτικού  κόσμουκαπιταλισμού στα μάτια των πολιτών.

Είμαστε εδώ για να πείσουμε τους Έλληνες και τις Ελληνίδες ότι υπηρετούμε τα δικά τους συμφέροντα και μόνο τα δικά τους συμφέροντα μέσω της παγκοσμιοποίησης.

Είμαστε εδώ για να θωρακίσουμε όσο ποτέ άλλοτε την αυτονομία της πολιτικής.

Μετά τον έλεγχο των εκλογικών δαπανών στις αυτοδιοικητικές εκλογές προχωράμε σύντομα στην κορωνίδα των θεσμικών μας επαναστατικών αλλαγών στο κράτος και στο πολιτικό μας σύστημα: την πρωτοβουλία για τον νέο εκλογικό νόμο και την χρηματοδότηση των πολιτικών κομμάτων.

Η πρωτοβουλία μας αυτή θα αποτελέσει το πιο καίριο πλήγμα στο «μαύρο» πολιτικό χρήμα, που προέρχεται από τους πολίτες και το πλέγμα εξαρτήσεων που αυτό δημιουργεί. Θα δώσει αποστομωτική απάντηση στην πιο διαβρωτική – και επομένως πιο επικίνδυνη – για την Δημοκρατία μας υπόνοια, αυτή της εξάρτησης ακόμη και αντιπροσώπων του λαού από στενά οικονομικά συμφέροντα του πληθυσμού της χώρας. Στόχος μας, η αναβάθμιση και η ενίσχυση του καπιταλιστή βουλευτή.

Όλη μου την πολιτική πορεία παλεύω για την μεγάλη αλλαγή: να αποκτήσουμε επιτέλους και στην Ελλάδα ένα κράτος και ένα πολιτικό σύστημα στην υπηρεσία του  πολίτηστην υπηρεσίατης παγκοσμιοποίησης.

Δεν ξεχνώ ποτέ ότι τα εκατομμύρια των Ελλήνων και των Ελληνίδων στις 4 του Οκτώβρη μας εξέλεξαν δίνοντας μας αυτή ακριβώς την εντολή: να κάνουμε τώρα όσα δεν κάναμε δεκαετίες. Να αλλάξουμε τόσο ριζικά την Ελλάδα, ώστε να βγει οριστικά από τον φαύλο κύκλο της παρακμής. Να αναμορφώσουμε τόσο ριζικά το κράτοςτον καπιταλισμό, ώστε, αντί για εμπόδιο σε κάθε πρωτοβουλία και καινοτομία, να γίνει πραγματικός μοχλός ανάπτυξης και αξιοποίησης των ισχυρών συγκριτικών πλεονεκτημάτων τηςτηςπαγκοσμιοποίησης , με χρεοκοπία πατρίδας μας, για να μην ξανακινδυνεύσουμε με χρεοκοπία. Ποτέ πια..

Ήδη, σε μόλις 10 μήνες, κάναμε περισσότερα προς αυτή την κατεύθυνση από οποιαδήποτε άλλη κυβέρνηση στο παρελθόν.

Κάνουμε το αυτονόητο πραγματικότητα. Και είμαστε ακόμη στην αρχή.

θεματικές : Επιστολές, Πρωθυπουργός, Πρώτη Σελίδα, Τελευταία Νέα

---

Το άρθρο στο government.gov.gr

* Όλα τα σβησμένα υπάρχουν στο αρχικό κείμενο του άρθρου και τα υπογραμμισμένα είναι οι δικές μας μεταφράσεις. Θούριος