Αντίσταση και Μη Συμμόρφωση!
Στις απαιτήσεις των τοκογλύφων και των κερδοσκόπων
Αποτελεί τεράστιο σκάνδαλο και πρόκληση για όλους τους πολίτες αυτού του τόπου το γεγονός ότι η κυβέρνηση κατ’ απαίτηση των παγκόσμιων τοκογλύφων και κερδοσκόπων, αφαιρεί πόρους από τους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους και τους παραχωρεί στους οικονομικούς μας κατακτητές!
Οι «Γερμανοί» ξανάρθανε και μας υποδούλωσαν
Αντίσταση Αδέρφια!
Μας αφαιμάζουν τον ιδρώτα μας και προσφέρουν χαριστικά 10 δισ. ευρώ στις τράπεζες, από τα 120 δισ. ευρώ της τοκογλυφικής χρηματοδότησης της χώρας και μάλιστα την ώρα, που τα κέρδη των τραπεζών συνεχίζουν να καλπάζουν μέσα στην κρίση!
Τα 10 αυτά δισ. ευρώ έρχονται να προστεθούν στα 17 δισ. ευρώ, που έδωσε φέτος η κυβέρνηση στις τράπεζες και στα 11 δισ. ευρώ, τα οποία προσέφερε στο τραπεζικό κεφάλαιο η προηγούμενη κυβέρνηση της ΝΔ.
Μας κοροϊδεύουν
Το συμπέρασμα είναι ότι Λεφτά υπάρχουν! Και με αυτά τα χρήματα το τραπεζικό κεφάλαιο κάνει «πάρτι» πάνω στα κοινωνικά και εργασιακά ερείπια του τόπου μας, πάνω στο πετσί μας.
- Ας απεργήσουμε!
- Ας διαδηλώσουμε, ας κραυγάσουμε, ας αντισταθούμε!
- Ας δημιουργήσουμε εργασιακές ομάδες ζωής, οικο-κοινότητες αντίστασης και επιβίωσης!
- Ας δημιουργήσουμε την δική μας μικροκοινωνία στην βάση της ομοφωνίας, αλληλεγγύης και αγάπης!
Χωρίς εμάς το σύστημα των τοκογλύφων, κερδοσκόπων, μαστροπών και εκμεταλλευτών δεν θα έχει λόγω ύπαρξης και θα καταρρεύσει!
Ως πότε παλικάρια θα ζούμε μουλωχτά
Μονάχοι σαν λιοντάρια σε πόλεις και χωριά!
Θούριος, 3 Μάη 2010
Ο Θούριος του Ρήγα Φερραίου Βελεστινλή
Γιατί ο καπιταλισμός πνέει τα λοίσθια ?
Γιατί δίνετε το δικαίωμα με την “μη συμμόρφωση”, στον καθένα να την χρησιμοποιεί κατά το δοκούν?, δηλαδή όπως τον βολεύει?
Υποθέτω ότι η “μη συμμόρφωση” ισχύει για τώρα, αλλά όταν αλλάξουν τα πράγματα θα πρέπει να καταργηθεί και να αντικατασταθεί με την ¨συμμόρφωση¨.
Πότε θα γίνει αυτό, και ποιός θα το αποφασίσει?
Ο καπιταλισμός έχει ολοκληρώσει τον ιστορικό του ρόλο γιατί δεν μπορεί πιά να αναπτύσσει τις παραγωγικές δυνάμεις. Δεν μπορεί να καθοδηγήσει το κύτταρο, που αναπτύσσει την παραγωγή, την έρευνα, την ανάπτυξη, τις εργασιακές ομάδες (team work). Δημιουργεί παντού νομενκλατούρες (κλίκες), που αντιστρατεύονται και σταματούν την δράση των εργασιακών ομάδων.
Αποξένωσε σε τέτοιο βαθμό τους εργαζόμενους μεταξύ τους, που είναι πάρα πολύ δύσκολο έως αδύνατο να ενσωματωθούν μέσα σε εργασιακές ομάδες στην ώρα της εργασίας. Και πολλά άλλα, που θα τα συζητήσουμε αργότερα.
Σ’ ένα τέτοιο καπιταλιστικό σύστημα εκμετάλλευσης δεν μπορείς να συμμορφωθείς.
Σήμερα, δεν είναι λίγοι αυτοί, που με σαρδόνιο χαμόγελο μιλούν για «τέλος» των σοσιαλιστικών ιδεών. Για «τέλος της Ιστορίας». Και άλλοι – αρκετοί δυστυχώς – συγχυσμένοι, μιλούν για «διάψευση των οραμάτων», προσαρμόζονται …στη σημερινή κατάσταση ή παραδίδονται σε μια μακροπρόθεσμα καταστροφική – και για τους ίδιους – παθητικότητα, γυρίζοντας αστόχαστα την «πλάτη τους στο μέλλον». Σ’ αυτούς τους τελευταίους, ο Μπρεχτ λέει: «Ο,τι έγινε έγινε./ Το νερό που έριξες
στο κρασί σου/ Δεν μπορείς να το ξαναβγάλεις./ Ολα όμως αλλάζουν./
Να ξαναρχίσεις/ Μπορείς και με την τελευταία σου πνοή».